Άγγελος Παπαδημητρίου: «Θα ήθελα να έχω τον Τσίπρα αντίπαλο στην Τέχνη. Κακώς είναι πολιτικός»

Ο πιο viral υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος για τον Δήμο της Αθήνας μιλά στην Ντέπυ Γκολεμά

Οι γονείς του Άγγελου Παπαδημητρίου ήταν πολύ όμορφοι. Όπως μου διηγήθηκε, όμως ο ίδιος, όταν γεννήθηκε, δεν ήταν όμορφος και ο πατέρας του πήγε να τον δει και είπε στη μητέρα του “Κούλα μου, μην ανησυχείς, θα κάνουμε κι άλλο!”

Καταγόμενος από μία αστική οικογένεια, ο Άγγελος ξεχώρισε ήδη από τη γέννησή του. Πολυτάλαντος και πολυσχιδής, το όνομά του έχει ταυτιστεί με πολλές πλευρές της Τέχνης. Ο Άγγελος Παπαδημητρίου έχει ακόμη μία ιδιότητα: είναι Αθηναίος που αγαπά την πόλη του επιμένει να κατοικεί στο κέντρο και μάλιστα στα Εξάρχεια.

Ποιος θα τον ξεχάσει στον εμβληματικό ρόλο του Ντίμη Τσιμισκή-Χόφμαν σε μία από τις καλύτερες (και πλέον αδικημένες) σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, τους «Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη»; Και αν η τηλεόραση τον έκανε απλώς ευρύτερα γνωστό, ο Άγγελος είχε ήδη πίσω του μία λαμπρή πορεία στο θέατρο, στο σινεμά, στα εικαστικά αλλά και στην ελληνική οπερέτα.

Το τελευταίο του κατόρθωμα σχετίζεται με την πολιτική, αφού κατεβαίνει υποψήφιος με τον συνδυασμό του Κώστα Μπακογιάννη για τον Δήμο της Αθήνας. Μάλιστα με τις αφίσες του που κραδαίνει μία ηλεκτρική σκούπα και σκουπίζει τα πεζοδρόμια έγινε αμέσως viral.

 

Σε είδα με τη σκούπα να καθαρίζεις τους δρόμους.

Τα ντέφια θα τα είδες φαντάζομαι και τα ζίλια!

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ .

Gepostet von Aggelos Papadimitriou am Montag, 15. April 2019

Όλα τα είδα! Αλλά επειδή έχω ένα πρόβλημα με το χέρι μου και ήθελα κάποιον να σιδερώσει, είπα κάτσε να πάρω τηλέφωνο τον φίλο μου! Κάνει δουλειές ή βγήκε μόνο με τη σκούπα;

Τα κάνω όλα μόνος μου. Μπήκα στο Facebook πριν από 2 χρόνια και πήρα κινητό στα 64 μου και έγινα μέσα σε 2 μήνες αστέρι. Κάνω ένα λαϊκό έργο τέχνης χωρίς άγχος αν θα εκλεγώ.

Είναι μια περφόρμανς, απλώς είχα την τύχη να με καλέσει ο Μπακογιάννης. Πήγα στο γραφείο του και μου λέει θα μου μιλάτε στον ενικό. Του λέω “Κώστα μου εγώ δεν είμαι σοβαρός άνθρωπος, είμαι καλλιτέχνης είμαι εκτεθιμένος πολλαπλώς, δεν έχω το προφίλ του πολιτικού. Μου λέει θέλουμε ακριβώς αυτό που είστε. Και του είπα “φύγαμε”. Έτσι βρέθηκα υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στα 67.

Και αυτό καινούριο!

Άρχισα από το μηδέν, ούτε έμμισθη θέση, όποιος πάει εκεί απογοητεύεται.

Ας πάρουμε την εκδοχή ότι εκλέγεσαι.

Ο μη γένοιτο! (γέλια)

Ποιο είναι το όραμά σου; Διότι είναι κάτι σοβαρό!

Ο,τιδήποτε κάνω είναι σοβαρό, απλώς το ελαφραίνω με λίγο αστείο. Έχω εκατό φορές περισσότερη πείρα από όλους αυτούς. Είμαι ένας άνθρωπος που ασχολούμαι με τα κοινά, έχω δουλέψει από μικρός, στο θέατρο, στα εικαστικά, έχω ταξιδέψει, ξέρω τις ανάγκες. Αν αναλάβω μια υποχρέωση θα την κάνω τέλεια. Αν εκλεγώ θα δεις ότι θα είμαι ο καλύτερος δημοτικός σύμβουλος. Θα τα παρατήσω όλα για τον Δήμο.

Τι ανάγκες έχει η Αθήνα;

Πολλές. Αυτή η κυρία των 6000 χρόνων είναι το άσχημο και το πιο όμορφο μέρος. Για μένα είναι η αγαπημένη μου πόλη. Τρεις αγαπώ, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα. Και από τις τρεις την Αθήνα περισσότερο από όλες. Δεν μπορώ να ζήσω μακριά από την Αθήνα. Την πονάω.

Τι αγαπάς περισσότερο σε αυτήν; Τη μέρα της, τη νύχτα της;

Όλα, τα πάντα. Μένω στα Εξάρχεια, στη Νεάπολη και τη ζω γιατί δεν κοιμάται ποτέ. Τα παιδιά μέχρι το βράδυ, μπύρες, γέλια!

Ο κόσμος των Εξαρχείων σε ενοχλεί καθόλου; Αυτές οι… βόμβες;

Όχι μόνο δεν με ενοχλεί. Για να πω την αλήθεια δεν είμαι στις βόμβες, είμαι στη Νεάπολη. Δεν το αλλάζω με τίποτα.

Τρία βασικά βηματάκια που πρέπει να κάνει η Αθήνα για να “αναπνεύσει”;

Αυτή η συμπάθεια με τον Μπακογιάννη εξελίχθηκε σε κεραυνοβόλο έρωτα. Γιατί είδα ένα συμβούλιο νέων ανθρώπων που ξέρουν όλα τα προβλήματα επιστημονικά. Είναι σαν να έχεις μπει σε ένα ιατρείο. Ξέρουν τα πάντα, είναι εξειδικευμένοι άνθρωποι. Οπότε εγώ αν μπω θα ακολουθήσω το πρόγραμμά του. Από κει και πέρα έχω την ευχέρεια λόγω ηλικίας και λόγω πείρας να πω μια γνώμη για ένα μνημείο, για μια προτεραιότητα. Προχθές πήγαμε στο θεατρικό μουσείο του Γεωργουσόπουλου. Ο Μπακογιάννης έπαθε σοκ από την εγκατάλειψη και από την ομορφιά.

Δηλαδή στον τομέα της τέχνης και του πολιτισμού θα σε δούμε;

Είναι σαν ένα χωριό που ξέρεις όλους τους κατοίκους. Και στο χωριό της Τέχνης το γνωρίζω πάρα πολύ καλά. Αν με ρωτήσει ο Μπακογιάννης “αυτό το θέατρο αξίζει να το προχωρήσουμε;” ξέρω τι θα του πω. Δεν είμαι απόλυτος αλλά θα πω ότι έχει μία αξία.

Άγγελε, πόσα χρόνια είσαι στο θέατρο;

Στο θέατρο μπήκα ακριβώς 40 χρονών. Είπα θα φύγω όταν θα ασπρίσουν τα μαλλιά μου. Είμαι 67 και κάποια στιγμή είχα ορκιστεί ότι θα φύγω.

Δεν έχουν ασπρίσει όμως!

Κι ακόμα! Πήγα στη Μπιενάλε της Βενετίας και έφτασα στην πιο ψηλή βαθμίδα που μπορεί να φτάσει ένας καλλιτέχνης. Και λέω “τι κάνω τώρα; Θα γίνω ένας ζωγράφος που θα πολεμάω τον εαυτό μου στα 40 μου χρόνια;” Και τα παρατάω όλα και αρχίζω το θέατρο. Κατευθείαν μεγάλοι ρόλοι, στην Επίδαυρο, Εθνικό, λαϊκά θεάματα. Ήξερα ότι είμαι καλός, ήξερα τις δυνάμεις μου. Το ένιωθα. Στην Τέχνη υπήρξα πολύ τυχερός. Είμαι δοτικός πολύ.

Ίσως επειδή το ήθελες πολύ.

Το ήθελα πολύ. Σαν να μου το κανε δώρο η φύση. Στη ζωή δεν ήμουν τόσο τυχερός. Στα προσωπικά μου. Γιατί δεν έδινα βάρος. Δεν μ’ ενδιέφερε. Νόστιμος ήμουν, χαμός γινόταν αλλά δεν ήθελα να μπλέξω, βαριόμουν. Μ’ ενδιέφερε η παρέα, το θέατρο.

Έχεις αγαπήσει όμως;

Εγώ είμαι της μιας φοράς. Της μιάμισης!

Τώρα τι κάνεις;

Κάνω τον Οθέλλο στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Ήταν να μην κάνω τίποτα αλλά αυτά τα δαιμονισμένα τα νιάτα! Είναι τόσο καλοί οι νέοι. 7 παιδιά, τριαντάρηδες και είμαι ο μόνος μεγάλος. Με τιμούν, με έχουν ψηλά! Και είπα “αει στο καλό”! Είναι όμως πολύ κουραστικό. Δεν έχω ανάγκη να δουλεύω. Δεν μπορείς πια να δίνεις τόσο πολύ, το σώμα σου δεν αντέχει.

Για πες μου για τη γάτα σου!

Εγώ δεν είχα ποτέ γάτα, η μανούλα μου δεν ήθελε ζώα στο σπίτι. Και στα 63 μου είχαμε στο Σαββόπουλο με τη Μελίνα Τανάγρη. Στην επιστροφή ακούμε ένα “νιάου νιάου” στο αυτοκίνητο. Είχαν χωθεί τα καημένα μέσα στη μηχανή για να ζεσταθούν. Τα σωσα και μου βγήκε αυτή η… προσωπικότητα, η Μίκρα.

Είναι παρέα;

Καλέ αυτή μου μιλάει, με μαλώνει! “Που είσαι; Τι κάνεις;”, πέφτει κάτω. Τα έχω εκπαιδεύσει και μου μιλάνε.

Την είδα πάνω στο αιρκοντίσιον σε εκείνο το βίντεο και γέλασα! Πώς τη λένε;

Μίκρα, γιατί τη βρήκαμε σε ένα Νισάν Μίκρα. Μίκρα αυτή, Φιλοθέη η άλλη και Νισάν ο αδελφός της.

Τα άλλα τι τα έκανες;

Το ένα το έχει ο ποιητής Νίκος Παναγιωτόπουλος και το τρίτο το άφησα σε ένα υπέροχο κήπο.

Πώς είναι ο Άγγελος στην καθημερινή του ζωή;

Ένας πάρα πολύ γειωμένος με την πραγματικότητα άνθρωπος. Ξέρω ποιος είμαι, πώς θα συμπεριφερθώ. Δεν έχω τίποτα καλλιτεχνικό. Ένας πολύ καλός μου φίλος μου είχε πει “εσύ όσο ανεβαίνεις καλλιτεχνικά τόσο προσγειώνεσαι σαν άνθρωπος”. Τα δίνω όλα στη σκηνή. Με το που βγήκα στη σκηνή έκανα τους άλλους να αναφωνήσουν.

Ποιο ήταν το πρώτο σου έργο;

Η “12η νύχτα” με τον Χουρμουζιάδη στη Θεσσαλονίκη. Και μετά αμέσως με πήρε ο μεγάλος Βουτσινάς στην Επίδαυρο και κάναμε τις “Νεφέλες”.

Θυμάμαι σε είχα δει στο Εθνικό.

Στη “Γκόλφω”. Ο Νίκος Καραθάνος μεγάλος έρωτας.

Πρέπει να είναι από τις πιο σπουδαίες σου παραστάσεις.

Και η “Γκόλφω” και το “Δεκαήμερο”, ο Καραθάνος γενικότερα. Έχω δουλέψει με όλους τους καλούς και τους εκτιμώ όπως εκτιμώ πολύ τον Χουβαρδά. Πιστεύω ότι ο “πατριάρχης” αυτή τη στιγμή του θεάτρου μας είναι αυτό το παιδί, ο Γιάννης Χουβαρδάς. Όπως και ο Βασίλης Παπαβασιλείου. Όλη την υποδομή στο θέατρο την έχει φτιάξει αυτό το παιδί. Οι καλύτεροι έπεσαν στα πόδια μου και με παρακάλεσαν να παίξω. Έκανα κόνξες και προσπαθούσαν να με ευχαριστήσουν.

Τι ζώδιο είσαι;

Γεννήθηκα 22 Σεπτεμβρίου, ακριβώς εκεί που περνάει η Παρθένος στο Ζυγό. Αλλά έχω πολύ Σκορπιό, Σελήνη και ωροσκόπο στο Σκορπιό. Βγαίνει πολύ βάθος. Βλέπω πολύ με το ένστικτο και έχω με το θάνατο καλή σχέση. Έχω από παιδάκι μια γνώση σαν κληρονομιά. Πιστεύω στη μεταφυσική.

Πιστεύεις δηλαδή ότι δεν περνάμε έτσι από τη ζωή;

Ούτε για αστείο. Είμαι τόσο σίγουρος αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω.

Τι μπορεί να ήταν ο Άγγελος σε μια προηγούμενη ζωή;

Νομίζω ότι δεν πεθαίνουμε ποτέ, είμαστε πάντα παρόντες και άρα δεν αλλάζουμε. Υπάρχει μια ενέργεια που δεν μπορούμε να συλλάβουμε. Ψάχνω να βρω μία ρωγμή να μπω. Όταν το καταφέρνω και βυθίζομαι με πιάνει ένας πόνος φοβερός. Όσες φορές έχω φτάσει σε αυτό το βάθος έχω τρομάξει. Έχω πολλά μεταφυσικά παραδείγματα στη ζωή μου. Είναι κάτι πολύπλοκο και πάρα πολύ ανθρώπινο. Προχτές συνάντησα μια κριτικό πολύ κακιά. Έβριζα από μέσα μου. Τη συνάντησα στο θέατρο και τη φίλησα και της είπα “καλέ σε αντιπαθώ”! Καθώς μεγαλώνω δεν έχω μέσα μου ίχνος μίσους, αντιπάθειας, σαν να καθαρίζω. Ψάχνω να βρω κάτι δυσάρεστο στη ζωή μου, στο στρατό π.χ. και δεν θυμάμαι τίποτα. Σου ορκίζομαι δεν υπάρχει κάποιος να τον αντιπαθώ. Μα ούτε ένας; Βλέπω με συμπάθεια όλους τους ανθρώπους. Ακόμα και τους ανθρώπους της Χρυσής Αυγής τους κοιτώ με συμπόνια, σαν να θέλουν βοήθεια, δεν θέλω να τους αντιπαθήσω.

Είναι άρρωστοι άνθρωποι.

Είναι σαν τους ναρκομανείς. Και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

Κάποιοι είναι όμως δολοφόνοι!

Βεβαίως! Είναι άρρωστοι και αυτοί.

Ποια είναι τα προτερήματα και τα ελαττώματα του Άγγελου;

Νομίζω ότι προτέρημα δεν έχω κανένα. Τι να πω, ψέματα; Και νομίζω ότι δεν έχω και κανένα ταλέντο. Εμένα η δύναμή μου ήταν η αδυναμία μου. Προέρχομαι από μία πολύ όμορφη οικογένεια, από γονείς καλλονούς, χαριτωμένοι, με χρήματα. Ήμουν αστός, ο πατέρας μου είχε εργοστάσιο. Οι γονείς μου ήταν τόσο προχωρημένοι που το αστικό τούς είχε γίνει ανθρωπιά. Η μητέρα μου ήταν πανέμορφη. Εγώ γεννήθηκα σε ένα σπίτι με ανθρώπους πανέμορφους, ήμουν κι εγώ ένα παιδάκι χαριτωμένο αλλά σχεδόν μειονεκτούσα μέσα σε αυτήν την οικογένεια. Τους λάτρευα. Έχω και έναν αδελφό, έναν κούκλο. Το ταλέντο μου ήταν να τους πλησιάσω και τους ξεπέρασα.

Το προτέρημα του Άγγελου νομίζω είναι η ευγένειά του!

Μα δε γίνεται διαφορετικά. Ο πατέρας μου ήταν ένας καλλονός που δεν είχε βλαστημήσει ποτέ. Άντρακλας. Η μητέρα μου ήταν ένας άγγελος. Κάνανε δυο παιδιά, τον αδελφό μου που ήταν ένα κουκλί ψεύτικο και είναι μικρότερος με πράσινα μάτια. Όταν γεννήθηκα – έχει σημασία αυτό- ήρθε ο πατέρας μου, με βλέπει και λέει στη μάνα μου “Κούλα μου, μην ανησυχείς, θα κάνουμε κι άλλο!”. Ήμουν μικρόσωμο, μαύρο και τριχωτό. Άσκημο! Οι γονείς μου ήταν καλλονοί. Έγινα βέβαια κι εγώ νόστιμος. Δεν ζήλεψα ποτέ. Η προίκα μου ήταν το σπίτι μου. Η μητέρα μου παρόλο που είχε μια τεράστια καταγωγή δεν έλεγε τίποτα.

Τα ελαττώματα του Άγγελου;

Έχω όλα τα ελαττώματα του κόσμου! Χιλιάδες. Με τον καιρό και τον αγώνα “εξατμίστηκαν”. Μικρός είχα μια βία μέσα μου, μια δύναμη υπερφυσική να καταλαβαίνω. Τα άλλα παιδάκια παίζανε κι εγώ στα 6 μου έκανα γλυπτά. Ήξερα τον κόσμο, την κακία, την επιθετικότητα, τον ερωτισμό, όλα τα βαθιά του ανθρώπου. Γεννήθηκα μεγάλος. Ήμουν ένας δαίμονας μικρός και πείραζα τους ανθρώπους. Μια φορά είχε έρθει μια θεία στο σπίτι που είχε χωρίσει και εγώ ήμουν 3 ετών και πήγα μπροστά της και της είπα “Σε λένε π@$#$να! Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου”. Η μάνα μου κι ο πατέρας μου είχαν κοκκινίσει. Πάντα κάλυπτα τις υπηρέτριες στα ερωτικά τους. Ήμουν 5 ετών και έλεγα ψέματα!


Όλα αυτά τα χρόνια που περνάμε όσα περνάμε, πώς τα βίωσες; Περίμενες ότι σε μεγάλη ηλικία θα βίωνες αυτήν την κρίση;

Πάλι στάθηκα τυχερός. Το ’67 με τη Χούντα οι γονείς μου έπαθαν μεγάλη καταστροφή, έχασαν όλα τους τα λεφτά. Είδα την πτώση, κατάλαβα ότι η Ελλάδα άλλαξε. Κατάλαβα ότι τη μια μέρα είσαι πλούσιος και την άλλη φτωχός. Δεν είναι όπως έξω ότι τα πράγματα είναι πιο σταθερά. Συνειδητοποίησα ότι σε ένα απόγευμα ότι ήμουν φτωχός. Ήξερα όμως και ήμουν έτοιμος. Οι γονείς μου με είχαν εκπαιδεύσει έτσι ώστε αυτή η πτώση να μην με πειράξει καθόλου. Είμαι έτοιμος να ζήσω με 1000 ευρώ και με 10.000 ευρώ. Είμαι εκπαιδευμένος. Είναι δώρο της οικογένειάς μου. Έλεγε ο πατέρας μου όταν τα χάσαμε όλα “Έλα μωρέ! Τι είχαμε τι χάσαμε!”. Τι κουβέντα αυτή! Αυτό σε ανακουφίζει.

Παρακολουθείς τα πολιτικά αυτές τις μέρες;

Δεν τα παρακολουθώ, μια φίλη μου τα είπε. Με αυτό το παιδί (τον Τσίπρα) δεν ξέρω τι να πω. Ως γνώστης βαθύς του τι είναι Τέχνη μπορώ να πω ότι αυτός είναι ένα μεγάλος καλλιτέχνης. Η συμπεριφορά του δεν είναι πολιτική είναι καλλιτεχνική. Αυτή η ασυνέπεια, αυτή η τρέλα, μόνο ένας καλλιτέχνης έχει αυτό το δικαίωμα. Μιλώ σοβαρά. Η τέχνη σου δίνει το δικαίωμα να μην έχεις καμία ευθύνη. Κι αυτός! Η ασυνέπειά του είναι πολύ καλλιτεχνική.

Τι καλλιτέχνης θα ήταν;

Ένας σύγχρονος μεγάλος καλλιτέχνης. Κακώς είναι πολιτικός! Θα μπορούσα να τον έχω αντίπαλο. Θα ήθελα έναν τέτοιο αντίπαλο στην Τέχνη να τον νικήσω. Δεν έχει ξαναγίνει στα χρονικά. Στην πολιτική δεν έχει ξαναγίνει. Είναι ένας καλός καλλιτέχνης, όπως ο Μαρίνος ή ο Χορν. Κακώς βρέθηκε στην πολιτική.

Είσαι δεξιός;

Δε νομίζω, το σπίτι μας δεν ήταν δεξιό. Ο πατέρας μου ήταν πάντα του Γεωργίου Παπανδρέου. Έτρεφα μία επιφυλακτικότητα για τον Ανδρέα και μια κρυφή συμπάθεια για τον Μητσοτάκη. Έλεγα γιατί τον βρίζουν όλοι; Δεν καταλάβαινα. Δεν ξεχωρίζω αριστερά και δεξιά. Ήξερα ότι όλα αυτά είναι πλαστά.

Τι σημασία έχει για σένα η φιλία;

Την πρώτη. Η οικογένεια είναι οι φίλοι μου. Έχω έναν εξαιρετικό αδελφό αλλά δεν θα με πείραζε καθόλου να μην έχω καμία σχέση εάν δεν ήταν καλό παιδί. Η συγγένεια για μένα δεν υπάρχει. Αγαπούσα πάντα τους ανθρώπους. Δεν έχω αγαπήσει ποτέ άνθρωπο που δεν θαυμάζω.

Βλέπεις καθόλου τηλεόραση;

Λόγω του ότι είμαι σε μία συνεχή κίνηση δεν έχω τον χρόνο να καθίσω. Είμαι συνεχώς σε μια κίνηση. Από παιδί σαν σβούρα. Παλιότερα έβλεπα πάντα ειδήσεις. Ειδικά όταν μπήκα στο ίντερνετ μου αρέσει να ενημερώνομαι.

Είναι μια τηλεόραση που σου λέει κάτι; Τι γνώμη έχεις για το Survivor, το Power of Love; Ξέρεις τι είναι; Δεν είναι επικίνδυνα;

Δεν μπορώ να τα βλέπω αυτά τα παιδιά. Τους λείπει η πνευματικότητα. Όχι τίποτα άλλο, είναι κι ωραία παιδιά. Αλλά δεν έχουν να πουν κάτι. Φασιστικό είναι το Power of Love. Σαν τα πειράματα του δόκτορος Μένγκελε. Μα τα κορίτσια κάπως είναι τα καημένα αυτά.

Πες μου κάτι που θα κάνεις οπωσδήποτε αν εκλεγείς.

Θέλω η παρουσία μου από όλες τις απόψεις να είναι αληθινή και να εμπνεύσει τους ανθρώπους. Να ξέρουν ότι αυτός ο άνθρωπος δεν είναι λαμόγιο, δεν θα κλέψει. Αν το καταφέρω δεν θέλω κάτι άλλο. Το είχε κι ο πατέρας μου. Ήταν τόσο καλής ποιότητας που όπου πήγαινε ομόρφαινε το πράγμα γύρω του. Αυτό το χρειαζόμαστε. Το κακό δεν κάνει αντίλαλο. Ενώ όταν ο άνθρωπος είναι ευγενής μαλακώνει και ο άλλος. Θέλω η οντότητά μου, το στυλ μου, τα λόγια μου να εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Από όλους τους ανθρώπους που γνώρισες στη ζωή σου πες μας 5 που ξεχώρισες.

Πρώτα από όλα η μεγάλη Ελένη Βακαλό, η δασκάλα μου στη σχολή. Ο Μαυροείδης ο Γιώργος, η Τζούλια Γιαννακοπούλου. Ο μεγάλος Βουτσινάς.

Σαν άνθρωπος που είδες σινεμά και θέατρο ποιους ξεχώριζες;

Μου άρεσε πολύ ο Τζαβέλλας, με είχε διαμορφώσει. Θέατρο θυμάμαι ότι πάντα με συγκινούσε ο Ευαγγελάτος. Το πραγματικό μοντέρνο σε εμάς είναι ο Ευαγγελάτος. Μετά γνώρισα βέβαια τον Καραθάνο και την εκλεκτή παρέα Καραθάνος-Χουβαρδάς-Μαρμαρινός. Επίσης η Ζωζώ, η Μαρινέλλα. “Σχολείο” μεγάλο.

Σοφία Σπυράτου, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Άγγελος Παπαδημητρίου

Από το τραγούδι;

Είχα την τύχη να είμαι συμμαθητής με τη Χαρούλα Αλεξίου. Ένα πλάσμα απίστευτο. Επίσης η Μελίνα Τανάγρη.

Είσαι ένας πλήρης κι ευτυχισμένος άνθρωπος.

Χωρίς να αισθάνομαι ότι έχω κάνει πολλά – κάνω άλλα τόσα!]

Δεν έχεις κανένα φόβο μέσα σου;

Κανέναν! Επίσης για τον χρόνο έχω ανακαλύψει ότι δεν υπάρχει. Δεν θυμάμαι τι έχει συμβεί ποτέ! Το παρόν γίνεται μνήμη και η μνήμη γίνεται μέλλον.

Κεντρική φωτογραφία: Ζώης Τριανταφύλλου-Σφακιανάκης.