Μέχρι Κεραίας / «Όταν οι πολιτικοί μοιράζονται μαζί μας την προσωπική τους ζωή»

Η Ντέπυ Γκολεμά αναλύει τα -όχι και τόσο αθώα- «προεκλογικά» τους κίνητρα

Έχω ένα μυστικό και θέλω να σου το πω…

Στην κούρσα της προεκλογικής εκστρατείας είδαμε πολλούς πολιτικούς να θέλουν να μοιραστούν μαζί μας την προσωπική ζωή τους. Ένα ενδιαφέρον κομμάτι της και όχι κάτι απλό. Ο Κυριάκος για τον χωρισμό του και την επανένωση με τη γυναίκα του, η Αχτσιόγλου την ομολογία του δεσμού της με τον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ και την παρότρυνσή της να τον στείλουμε και αυτόν στη Βουλή, η Γεννηματά για τις δυσκολίες της με την αρρώστια…

Γιατί το κάνουν αυτό οι πολιτικοί ένα βήμα πριν από την κάλπη; Εκλιπαρούν την ψήφο μας; Γίνονται πιο ανθρώπινοι ομολογώντας αδυναμίες και προβλήματα όπως έχουμε όλοι μας; Γιατί 4 χρόνια είναι απρόσιτοι και ξαφνικά ανοίγουν τα «παράθυρα» της ζωής τους; Γιατί δίνουν χώρο να σχολιαστούν; Από συμπόνια; Από φόβο, από αγωνία μήπως δε καταλάβουμε ποτέ ότι δεν υπήρξαν ένας από μας;

Τον χορό της παραβίασης της προσωπικής ζωής στην Ελλάδα τον «νομιμοποίησε» ο Ανδρέας Παπανδρέου γυρίζοντας από το Λονδίνο με την περίφημη χειρονομία στη Δήμητρα. Αργότερα οι πολιτικοί ακολουθώντας τα αμερικανικά πρότυπα προέβαλαν πολύ το πρότυπο «οικογένεια». Θα θυμάστε τον Ομπάμα πόσο καλά επικοινωνιακά έπαιξε το παιχνίδι της ευτυχισμένης οικογένειας που την πρόβαλε σε κάθε δραστηριότητα.

Φέτος, λίγο πριν από την τελική μάχη της επόμενης Κυριακής, οι πολιτικοί αποφάσισαν να ασχοληθούν με το θυμικό μας, μήπως και καταλαγιάσουν το θυμό μας.

Γίνεται συμπαθής η νεαρή υπουργός που έχει εξασφαλίσει θέση στη Βουλή με το Επικράτειας όταν ανακοινώνει το δεσμό της μπροστά στην κάμερα στον τάχα ανήξερο δημοσιογράφο και εκλιπαρεί να τον βάλουμε και αυτόν στη Βουλή; Άγνωστο.

Πόσο μας νοιάζουν τα προβλήματα γάμου που ξεπεράστηκαν ευτυχώς γιατί πάνω από όλα η οικογένεια για τον μελλοντικό πρωθυπουργό; Γιατί μας το εξομολογείται οδεύοντας στη νίκη; Και πόσο χτυπά η γυναικεία καρδιά μπροστά στα δύσκολα της Φώφης; Φωνάζει «είμαι και ‘γω μια από σας»; «Έχω ένα μυστικό και θέλω να σας το πω. Δυσκολεύτηκα πολύ να γίνω μητέρα»…

Είναι δίκοπο μαχαίρι το άνοιγμα του «παραθύρου»τέτοιες ώρες. Γιατί σαν ανοίξει μια φορά, το κοινό θα αδημονεί και για άλλες. Και αν δεν τις δώσεις θα πουν πως για μια ψήφο πέταξες βορά τα ιερά και τα όσια. Ίσως το ρητό «τα εν οίκω μη εν δήμω» να είναι σοφό τελικά…