Δεν Κρίνω... / «Ραντεβού στα… γουναράδικα»

Ο Γιώργος Λιάγκας παίρνει θέση για τα τεκταινόμενα της φετινής τηλεοπτικής σεζόν

Μπορεί το καλοκαίρι να θέλει ακόμα επίσημα δύο μήνες για να έρθει, ωστόσο η τηλεοπτική σεζόν θεωρείται λήξασα, τα κανάλια μετράνε κέρδη και απώλειες και ήδη έχουν ξεκινήσει τον προγραμματισμό για την επόμενη σεζόν.

Και ΟΚ, μπορεί να ‘ναι νωρίς για τους τελικούς σχεδιασμούς, εκτός από την μυθοπλασία βέβαια – που πολλοί δημιουργοί ήδη έχουν ξεκινήσει γυρίσματα για τον Σεπτέμβριο- αλλά δεν είναι καθόλου νωρίς για τον απολογισμό στα μπλοκάκια των διευθυντών που αποφασίζουν και κατ’ επέκταση και των ιδιοκτητών που βάζουν το χέρι στην τσέπη.

Ποιοι, λοιπόν, είναι «νικητές» και δικαιούνται να πανηγυρίζουν και ποιοι οι «χαμένοι»;

Καταρχάς, το κύριο χαρακτηριστικό της σεζόν είναι πως τα κανάλια έχουν ξεχάσει τα τεράστια νούμερα του παρελθόντος. Έχουν πια περάσει – από ό,τι φαίνεται και τουλάχιστον μέχρι νεοτέρας- οι δυσθεώρητες τηλεθεάσεις των ακριβών παραγωγών.

Πού ‘ναι τα 70άρια του πρώτου Survivor και πού τα 50άρια των πρώτων Voice; Πού είναι τα 40άρια βραδινών εκπομπών και πού τα 35άρια καθημερινών αγαπημένων συνηθειών;

Πλέον όποιο πρόγραμμα περάσει το 25% θεωρείται γκράντε επιτυχία και όποιος παρουσιαστής το 20% θεωρείται κάτι σαν «Μεσσίας» για το κανάλι που δουλεύει και όχι άδικα. Γι’ αυτό και η σχετική ισορροπία ανάμεσα στα τρία πρώτα κανάλια Alpha, Star και Ant1.

Νικητής του prime time για φέτος αδιαμφισβήτητα το Star. Με τη μεγαλύτερη επιτυχία της σεζόν που δεν είναι άλλη από το MasterChef και τη δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία που δεν είναι άλλη από το Greece’s Next Top Model. Ακριβα μεν project, αλλά φτιαγμένα από ελληνικά χέρια – μπράβο ρε Νικόλα!- που δημιούργησαν ντόρο και έφεραν σπουδαίο αποτέλεσμα.

Στους νικητές της χρονιάς από πρόσωπα το δίχως άλλο και ο Νίκος Μουτσινάς. Και αυτό όχι γιατί τα νούμερά του είναι τεράστια -υπάρχουν παρουσιαστές που κάνουν μεγαλύτερα- αλλά για τρεις άλλους λόγους. Σε ένα κανάλι του 8, που ψάχνεται ακόμα στην πρώτη του χρονιά, κάνει συνέχεια παραπάνω από το διπλάσιο, έχει καταφέρει να «σφάζονται παλικάρια στην ποδιά του» για να πάνε καλεσμένοι στην εκπομπή του και τέλος είναι ο ίδιος και πάλι χαλαρός και καλός, κάνοντας χιούμορ χωρίς κακίες και εμπάθειες. Αρκεί και πάλι να μην «χύσει την καρδάρα με το γάλα» και παρατήσει καμιά επιτυχία στη μέση (με αγάπη πάντα, Νίκο και να με συμπαθάς).

Στον Alpha τώρα, που για ακόμα μια χρονιά κρατήθηκε πολύ ψηλά, πρέπει να ανάβουν μια λαμπάδα  στην μυθοπλασία, αφού και φέτος κράτησε το κανάλι στο prime time με σταθερές αποδόσεις πάνω από 20%.

Και αν καταφέρουν και κρατήσουν τον Γεωργίου και του χρόνου ξεκινάνε και πάλι από μια δυνατή βάση. Αν αποφασίσει βέβαια να φύγει ο Κύπριος ταλαντούχος και δουλευτάρας τηλεορασάνθρωπος, τότε μπορεί να έχουμε μεγάλες ανατροπές στην κατάταξη των καναλιών.

Η συμμαθήτριά μου, το μεγαλύτερο με διαφορά τηλεοπτικό brand, και όχι αδίκως, φέτος ανέβασε στροφές πήρε και τους τηλεθεατές του μεσημεριού από το Mega και έχει καθίσει κοντά στο πολυπόθητο και ζητούμενο για όλους πια 20άρι.

Στον ΑΝΤ1 που ανακάμπτει μετά τη μεγάλη πτώση του Ιανουαρίου του 18, σταθερές αξίες και δύναμη οι δυο πρωινές εκπομπές που βάζουν κόσμο από νωρίς  στο κανάλι, στα «πάνω» της η συμπαθέστατη Μαρία με δυο φετινές επιτυχίες και κάποια από τα σίριαλ έβαλαν και πάλι τον σταθμό του Αμαρουσίου στην τροχιά της πετυχημένης μυθοπλασίας.

Ο ΣΚΑΪ θα μπορούσε για πολλούς να χαρακτηριστεί εύκολα ως ο μεγάλος χαμένος της χρονιάς, αφού από τις πρωτιές πέρσι και πρόπερσι, φέτος φαίνεται να τερματίζει τέταρτος και καταϊδρωμένος.

Δεν ξέρω αν είναι βέβαια το κανάλι ο χαμένος ή ο Ατζούν, που απ’ ό,τι μαθαίνω χαλαρώνει πια τη σχέση του με την Ελλάδα και τα εδώ κανάλια.  Και από την άλλη για να ‘μαστε ειλικρινείς, ποιος περίμενε ότι το 55 της πρώτης σεζόν θα πέσει στο 15 μετά απο δυο χρόνια; Για να μην κάνουμε όλοι τους έξυπνους και τους μετά Χριστόν προφήτες.

Αυτή βέβαια είναι και η μεγάλη ευκαιρία του σταθμού. Τα τελευταία χρόνια μπήκε στα τηλεκοντρόλ ως πρώτη επιλογή, θα μείνουν και αρκετά χρήματα από την χαλάρωση της συνεργασίας με τον Τούρκο, άρα μπορεί να επενδύσει του χρόνου σε μυθοπλασία και ελληνικό πρόγραμμα. Ήδη η προσθήκη τον ανανεωμένων και καλύτερων φέτος «Ράδιο Αρβύλα», σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται.

Να μην ξεχάσω να αναφέρω στους νικητές και το τηλεοπτικό ζεύγος. Τον Μάνεση με την Μαυραγάνη που ξεχωρίζουν στα πρωινά του Σαββατοκύριακου. Όπως και τους τρεις παρουσιαστές ειδήσεων Χατζηνικολάου, Σρόιτερ και Ζαχαρέα που έχουν φέτος αποκτήσει και οι τρεις το δικό τους σταθερό κοινό.

Κανονικά κάπου εδώ θα πρέπει να ασχοληθώ με τους χαμένους. Αλλά όχι δεν πρόκειται να το κάνω. Όχι επειδή φέτος είμαι στην απέξω και φοβάμαι μη μου πουν ότι ζηλεύω. Βέβαια, εδώ που τα λέμε, δεν έχει και κάτι που να με αφορά άμεσα και που θα άξιζε να ζηλέψω φέτος.

Αλλά να. Ως άνθρωπος που αγαπώ την τηλεόραση και άρα και όσους την κάνουν, δεν θεωρώ ότι πάντα φταίνε οι παρουσιαστές για τις αποτυχίες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και εμμονής των καναλιών σε φθηνές και κατ’ εξακολούθηση αποτυχημένες λύσεις, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Και να σας δώσω ένα παράδειγμα. Τι φταίει ο έρμος ο Τανιμανίδης για τα 12άρια του Survivor; O ίδιος παρουσιαστής δε ήταν και στο πρόγραμμα που έκανε 70; Τότε ήταν ο υπερεπιτυχημένος και τώρα τον πετάς στο καλάθι των αχρήστων; Ούτε το ένα συμβαίνει ούτε το άλλο. Απλά στα πρότζεκτ ο καθένας βάζει το στυλ και την προσωπικότητά του, αλλά θαύματα δε γίνονται. Και για να μην παρεξηγηθώ, μια χαρά παρουσιαστής είναι το παιδί και μου είναι- όπως έχω ξαναγράψει- και ιδιαίτερα συμπαθής.

Δεν ξέρω αν ξέχασα κανέναν και σίγουρα αν δεν αναφέρθηκα σε κάποιους συναδέλφους ονομαστικά, δε σημαίνει ότι δε αναγνωρίζω τη τηλεοπτική αξία τους. Εξάλλου η διάρκεια είναι που κάνει την επιτυχία στη δουλειά αυτή. Και μόνο στην Ελλάδα έχουμε το χούι να κρίνουμε τους ανθρώπους ευκαιριακά, να ενθουσιαζόμαστε από μια επιτυχία τους και να τους πετάμε σαν «στυμμένες λεμονόκουπες» στο πρώτο στραβοπάτημα, για το οποίο συνήθως δε ευθύνονται οι ίδιοι.

Επίσης όχι δεν την είδα ξαφνικά Γκολεμά μιας και και η Ντέπυ έχει στήλη ακριβώς από κάτω, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί εμείς που κάνουμε τηλεόραση δεν δικαιούμαστε να μιλάμε γι’ αυτήν. Γιατί μπορεί, όπως λέει κι ο λαός, οι κρίνοντες να κρίνονται, αλλά γιατί να απαγορεύουμε και στους κρινόμενους να κρίνουν;

Όπως και να ‘χει, ο μόνος ευνοημένος από όλη αυτή την ιστορία είναι ο τηλεθεατής, που με 6 πια κανάλια από του χρόνου, και επιλογές θα έχει αλλά και αυξημένες απαιτήσεις για να πατήσει το κουμπάκι του τηλεκοντρόλ.

Καλή επιτυχία σε όλους, λοιπόν. Και σε ό,τι αφορά την αφεντιά μου και επειδή μου στέλνετε πολλά μηνύματα:

Ραντεβού απ’ το Σεπτέμβρη, στα γουναράδικα…